Wtc trappenloop – 30 verdiepingen oprennen voor de lol?

Woensdag 25 april vond in Almere de wtc trappenloop plaats. Dit is een wedstrijd waarbij mannen en vrouwen zo snel als ze kunnen van -4 naar 26 rennen. Samen met Eric deed ik hieraan mee en vandaag lees je alles over deze loop.

Waarom deden we mee?

Deze vraag speelde zeker net voor de wedstrijd af in mijn hoofd, zo leuk is het namelijk helemaal niet. Het begon eigelijk in Basic Fit vorige zomer, ik stond dagelijks op de traploopband en stond daar soms wel 45 minuten op. Na een tijdje kreeg ik Eric eindelijk mee en toen kwamen we op het idee om te kijken of er geen traploopwedstrijd bestond. Zo gezegd, zo gedaan, we vonden de wtc trappenloop en besloten daaraan mee te willen doen.

De voorbereiding

Dan zal je nu wel denken, goh die meid die heeft een prima voorbereiding gehad dus. Nou nee, de afgelopen maanden heb ik zelden nog op de traploopband gestaan een paar weken voor de wedstrijd ben ik weer een beetje begonnen met het traplopen, maar dan heb je het over maximaal 1 keer per week denk ik. Gelukkig had niemand een goede voorbereiding van de gene die ik heb gesproken.

De wedstrijddag

food

Van 7 tot 10 uur moest ik werken, daarna besloten we naar Almere te gaan. We lunchte bij een leuk Amerikaans tentje, met een gave bar en lekker eten. Voor foto’s wilde ik roze bomen en een suikerspin, leek makkelijk, was het zeker niet. Daarna hadden we nog flink wat tijd over dus dronken we nog wat in het centrum. Daarna was het toch echt tijd.

Voorafgaandwtc trappenloop 2018

Om goed te beginnen namen we de cr7 van Herbalife, een sportdrankje ontwikkelt door Ronaldo. Deze heb ik van mijn coach Barbara ontvangen. Hij smaakt naar acai en hij is zo onwijs lekker. Daarna dronk ik nog wat van een een sapje die ook zou helpen met het verkrijgen van energie.

Eric had de eer om als eerste te lopen. Veel ervan zien kan niet, ik zag hem wegrennen, vervolgens snel het halletje door rennen die de parkeergarage met de gebouw verbind en toen had ik hem op tv kunnen zien, maar dat heb ik dus nooit gezien… in een tijd van 5:32 was hij boven.

Mijn ren

Voor ik moest lopen was ik bang dat Eric niet optijd zou zijn. Hij was kapot van zijn klim en ik had nog maar een paar minuten en hij was er niet. Gelukkig was hij wel optijd en kon hij gewoon foto’s maken. Om de 30 seconden mocht er iemand starten, je liep dus best alleen die trap op.

Het begon met een stuk rennen, ik ging best snel en je moet de parkeergarage door, door mijn snelheid waren de bochten lastig te nemen dus besloot ik wat slomer te gaan.

Al heel snel kwam ik op verdieping -4 aan en toen kon de klim beginnen. Toen ik op de begane grond kwam dacht ik al “goh een glas water zou niet verkeerd zijn” nou die gedachte mocht ik nog even 26 verdiepingen volhouden. Ergens kwam ik 3 vrouwen tegen en die wist ik in te halen, dat gaf een goed gevoel, tot ik een paar treden daarna echt niet meer kon rennen. Alles deed pijn dus ik besloot maar te lopen, na een tijd kwam ik een bordje tegen “je bent al halverwege” en mijn enige gedachte was “nee moet ik nog zo’n stuk?” Ik moet zeggen dat de teksten op de grond wel motiverend werkte, maar ik was wel kapot. Eindelijk kwam ik boven aan en ik had besloten dat ik rennen over de finish moest, was leuk, ik kon niet meer, maar ik deed het wel.

wtc trappenloop 2018

Er werd bij de finish een medaille om me nek gedaan en ik plofte neer op een stoel, Eric was naar boven gekomen en gaf gelijk wat drinken, alles deed zo’n pijn, me longen, me keel, het stond in de fik. Ik was goed gesloopt en had ook nooit gedacht dat dit zo zwaar zou zijn. Mijn tijd werd uiteindelijk 6:16 wat ik bizar knap vind en nooit had gedacht, toen ik ging lopen dacht ik dat ik boven de 8 minuten zou zitten.

Volgend jaar ga ik voor een verbetering en zal ik beter trainen zodat het makkelijker gaat dan dit jaar.

Share:

Leave a Reply

avatar
  Subscribe  
Abonneren op